W 1872 roku, w miejscu nieistniejącego dworu rodziny Dąbrowskich, ustawiono pomnik generała Jana Henryka Dąbrowskiego. Było to w ramach obchodów 75. rocznicy utworzenia Legionów Polskich oraz 54. rocznicy śmierci Dąbrowskiego, dzięki staraniom generała Ignacego Kruszewskiego i kilku innych osób. Prosty, obelisk wysokości 8,5 metra ustawiony na cokole, wykonał z piaskowca pińczowskiego krakowski kamieniarz Edward Stehlik. Jego frontową ścianę zdobi szlachecki herb Dąbrowskich, na ścianie wschodniej znajduje się fragment Mazurka Dąbrowskiego, a szczyt wieńczy kompozycja – czako ułańskie, szabla, rulon map wojskowych, wieniec laurowy, ładownica z orłem i Krzyż Legii Honorowej. Na drugiej ścianie, pod herbami Korony i Litwy, wyryto wersy z Mazurka Dąbrowskiego. Pomnik otaczają słupki połączone łańcuchami oraz żelazne ogrodzenie.
W pobliżu pomnika okoliczni mieszkańcy usypali kopiec, który po zniszczeniu w czasie drugiej wojny światowej, odbudowano dzięki staraniom Małopolskiego Oddziału Stowarzyszenia Miłośników Tradycji Mazurka Dąbrowskiego, Wojska Polskiego oraz gminy Gdów. 15 czerwca 1996 roku wmurowano kamień węgielny. W fundamencie kopca umieszczono metalowy pojemnik wykonany z łuski pocisku artyleryjskiego, w którym złożono akt erekcyjny i dokumenty związane z historią kopca. Kopiec usypali żołnierze Trzeciego Pułk Saperów z Dębicy. Złożono w nim ziemię z miejsc pobytu generała i innych miejsc pamięci narodowej. Współczesny kopiec ma 7 metrów wysokości, 21 metrów średnicy u podstawy i obwód 66 metrów. Kopiec obsiano trawą, wykonano i utwardzono serpentynową ścieżkę na szczyt, na którym umieszczono obelisk wysokości 1,5 metra z wykutym napisem – Jeszcze Polska nie umarła kiedy my żyjemy. Pomnik otaczają żeliwne, ozdobne słupki połączone łańcuchami. Kopiec poświęcono w 1997 roku w 200. rocznicę powstania Mazurka Dąbrowskiego. W 2005 roku w 250. rocznicę urodzin generała Dąbrowskiego w jego podstawę wmurowano tablicę pamiątkową, a w 2012 roku tablicę upamiętniającą inicjatora budowy profesora Bielenina.
W tajniki wiedzy na ten temat wprowadził nasze starszaki Jan Zawała – przyjaciel naszego przedszkola, który pojechał z naszymi przedszkolakami na wspomniany kopiec.
